Margriet

Het is bijna 26 jaar geleden dat mijn moeder overleed.
Morgen is het Moederdag en toen mijn moeder nog leefde bracht ik haar een Margriet op stam. Volgens mij, een soort traditie.
Waar is de tijd gebleven?

Als mijn moeder nog zou leven, zou ik haar mijn prototype laten zien van een nieuw project.
Een andere uiting van mijn creativiteit en dit eenvoudige ontwerp is ontstaan zonder naaimachine, gewoon uit de losse pols, zal ik maar zeggen.

Weet je nog dat ik vertelde van mijn droom? Daarna heb ik een deel van mijn woonkamer omgetoverd in een tuinkamer.
Ik vond het geweldig om in mijn tuin te kunnen turen.
De meningen erover waren verdeeld.
Het heeft een korte tijd zo gestaan tot ik besefte dat de eettafel niet meer te gebruiken was. Het was zitten in het donker.
Vorige week zondag met kaarslicht erbij. Wel gezellig. Ik had me uitgesloofd. Karbonades uit de oven, aardappelen, groente, wijn erbij. En nog meer.

Vandaag alles weer omgezet. Wel
zodanig dat ik nog wel op de Rivièra Maison bank naar m’n tuin kan kijken.
Nu met m’n prototype erin!

Het blijft nog even geheim…

Zijn jullie nieuwsgierig?

Het is een geweldig plan al zeg ik het zelf. In gedachten zie ik ze al overal staan. In binnen- en buitenland. Binnenkort even allerlei verschillende stoffen kopen…

En dan neem ik plaats achter mijn toevallig pas gekregen naaimachine.
Maar toeval bestaat niet dus dit is DE bedoeling.

Ik breng jullie binnenkort op de hoogte.

En nu begint er een nieuw blues nummer…
Een mannelijke sexy hese stem die allerlei verleidelijke woorden zingt. Hij neemt me in z’n armen en we dansen weer met onze ogen dicht.

Brooklyn McCain zingt ‘What you are to me’