De vis ligt op de weegschaal.
Ze spartelt.
Ze wil helemaal niet worden gewogen.
Niet letterlijk en niet figuurlijk.
Waarom zou iemand dat in hemelsnaam willen?
Voor garantiedoeleinden?
Hoe zwaar wil men dat de vis weegt?
Mag de vis misschien gewoon zijn zoals ze is?
Kan ze zich gewoon, geaccepteerd voelen?
Wil er geweten worden wat voor vlees er in de kuip zit? De kennismakingsfase.
In dit geval een vis in de kuip.
En wat voor één!
Ze is zonder meer veelzijdig.
Onmiskenbaar een zij.
In ieder geval te zien aan haar vrouwelijke vormen.
Zoals ze daar ligt, is ze naakt.
Een van haar behoeftes is te worden beschermd, want hoe stoer ze ook is, soms is ze teer en kwetsbaar.
Haar adonis zal zich enerzijds over haar willen ontfermen en anderzijds zal hij zich op en top vertroeteld voelen.
Vaak is elke dag anders met haar, kortom het is nooit saai.
En zo leren ze elkaar kennen en durven ze steeds iets meer zichzelf te zijn en te laten zien. Ze dansen de tango met de hemel als decor..
Soms is het wel een tikkeltje verwarrend misschien, want wie goed kijkt, ziet niet één, maar twee…
Sterke man die haar aan kan. En andersom ook eigenlijk, beseft ze.
Deze weegschaal moet wel stevig staan.
Hij lijkt solide en zijn schalen zijn als mandjes en houden hem in evenwicht.
Inmiddels heeft hij ze speciaal voor deze vissen bekleed.
Hij heeft haar gevonden en lang bestudeerd. Ze lijkt het, lang geleden door hem gevonden, muiltje te passen.
Droomt hij? Droomt zij?
Door haar mysterieuze verschijning, haar vrouwelijkheid en haar warme, oprechte aandacht voor hem, heeft zijn hart zich een stukje geopend.
Drijvend op groeiend vertrouwen, heeft hij zijn stap gezet.
Het is raak.
Het spartelen maakt plaats voor kronkelen en zo verleidt ze hem opnieuw.
Ze tast af en durft meer en meer zichzelf te zijn.
Assepoester transformeert.
Ook is zij een Prinses op de erwt.
Gaandeweg heeft hij ook de andere prinses leren kennen.
Koesterend als hij is, heeft hij de twee bedjes opgemaakt met vele lagen pluche.
Heerlijk warm en comfortabel is het daar in en door zijn zachte, sterke handen voelt ze zich gedragen.
Als een echte prinses.
En als de mooiste vissen van de zee.
Purple Stories 
Wederom prachtig geschreven
Elke vrouw zou zich een prinses moeten voelen en elke man die een vrouw lief heeft zou dat moeten kunnen/durven zeggen.
Ik ben gezegend om elke dag 1 van de woorden:
schat/ liefje/mooiste / allessie/ prinses tegen me te horen zeggen.
Het is eigenlijk al normaal geworden maar op dit soort momenten besef ik me wel degelijk het is niet normaal maar het is elke dag opnieuw bijzonder. En elke dag opnieuw mag ik mij wederom speciaal voelen want er is altijd iemand die ontzettend veel van mij houdt …..
LikeGeliked door 1 persoon