Een andere wereld

(geschreven in maart 2020)

Ineens leven wij in een andere wereld en zijn de dingen ineens helemaal niet meer zo vanzelfsprekend.

Ik herinner me mijn blog ‘een relatie maakt gelukkig, maar wat als…’ wat als morgen de hemel paars is?

Nu vind ik het bijzonder dat ik dat toen schreef.

De hemel is nu niet paars, maar laat ik schrijven ‘Corona-blauw’.
Hoe ziet het leven er uit onder deze coronablauwe hemel?
De deeltjes zweven in de lucht, maar wij zien het niet. Overal kunnen ze, deze deeltjes oftewel beestjes opzitten en het schijnt dat ze op plastic zelfs een aantal dagen in leven kunnen blijven.

Bij de supermarkt pak ik een winkelwagen want de mandjes zijn weggehaald. Zo wordt automatisch de afstand tussen mensen vergroot.
Ik zie mijn handen om de stang denkbeeldig de op het kunststof krioelende beestjes betasten.

Iedereen kijkt huiverig naar elkaar want iedereen kan besmet zijn, dus blijven we graag op afstand. Praten doen we bijna niet meer met elkaar.

Vervolgens kom ik bij het plastic scherm bij de kassa waar waarschijnlijk ook de voor het oog niet-zichtbare beestjes lopen. Met m’n inmiddels waarschijnlijk met Corona besmette handen van de kunststof stang van het wagentje pak ik mijn pinpas en betaal. De spullen zet ik in m’n auto en rij naar huis.

Ineens denk ik, nu zitten ze ook op m’n pinpas en nu ook op m’n stuur. Eenmaal geparkeerd zet ik nog even de groenbak terug die geleegd is. Zitten daar nu ook al beestjes? Ik weet het niet. Niets is zeker.
Binnen was ik m’n handen en denk aan de nog levende beestjes op m’n pinpas en stuur. Het is om gek van te worden, maar ik probeer alles rustig te blijven benaderen.

Afgelopen zaterdag had ik een leuke afspraak gepland staan, met een alleraardigste, leuke, lieve man.
Ik keek er naar uit, maar wat denk je….

Helaas het ging niet door vanwege….
Dus als alternatief ben ik naar de action gegaan en heb met een gedesinfecteerd wagentje rondgelopen en hobby spulletjes gekocht. Ik had een drang om bloemetjes te maken. Allerlei verschillende en toen ik tijdens een telefoongesprek hierover vertelde ontving ik gelijk een opdracht om een oneven aantal bloemen te maken voor een zachtroze vaasje.

Mijn hemel blijft veranderen. Van blauw, naar paars en nu naar C-blauw.

In een mum van tijd is alles veranderd en drinken we in onze eigen tuin of op balkon koffie, met gebak of een broodje.
We spelen spelletjes waar we anders niet aan dachten of geen tijd voor vrijmaakten.
De huisartsen worden overladen met telefoontjes van mensen die in paniek zijn en zij draaien overuren.

En wat doen alle singles?
Sommigen vinden daten misschien ineens een beetje eng, maar kan het zijn dat deze andere wereld voor ons wellicht een uitnodiging is om alles anders te gaan bekijken?
Anders dan wat wij gewend waren?

Als niets meer vanzelfsprekend is, hebben wij ineens nog veel meer gespreksstof en wat als je dat nou eens aanwendt om digitaal contact te leggen met andere single mensen.

Gewoon op de site, zonder gevaar voor rondvliegende beestjes…

Laten wij onze kleur hemel kiezen want het is toch maar net HOE je ergens naar kijkt?

Praat erover!
Met elkaar.
Deze crisis is misschien lastig, maar verbroedert ook!

Zorg goed voor jezelf en voor elkaar. Dit doen we het beste sámen.

Wees aardig en lief voor elkaar en blijf vooral, ook in deze andere wereld, uitreiken naar LIEFDE ❤️

💌