Storm buiten, storm binnen of andersom

(geschreven februari 2019)

Natuurlijk ga ik niet bij de pakken neerzitten.
Ik laat mij opnieuw uitnodigen door het leven.

Kennelijk is er een ander plan.

Ook al zoek ik niet; toch, de man die ik me wens, accepteert en respecteert me in al m’n temperament en is trouw.

Hij kan door dingen heenkijken.
En we kunnen praten over van alles en niets.
Althans die intentie is er. Natuurlijk hoeven we het niet met alles eens te zijn!

Vandaag was geen fijne dag.
Het ontstond op m’n werk in het contact (een conflict) met een sneaky collega.
Er zijn momenten dat ik het niet aan me voorbij laat gaan. Ik ga het conflict aan met alle gevolgen van dien.
Wat jammer dat sommige mensen iets niet zuiver kunnen houden. Een onvermogen lijkt het. Ontstaan in het verleden?   Of whatever.
Heeft alles een oorzaak?

Meestal heb ik veel geduld en begrip en leef ik mee.
Vandaag dus niet.

Het was de hele week al zwaar. Vanaf het weekend begon het al.
Goh dan baal ik er wel van dat ik dit niet kan delen met een man. Een man die me begrijpt of althans even.

De vraag die ik mezelf stel is ‘heeft het te maken met mijn temperament’? (natuurlijk ligt het aan mij ?!?!?!?).
Maar dat temperament maakt mij namelijk wel echt mij. Bovendien kan ik die knop niet uit zetten.

Iemand vertelde jaren geleden, dat ik beslist uit Zuid Europa moest komen. Dat sloeg ook op mijn temperament. Die man van toen, vond het in ieder geval fantastisch om mee te maken en om mee om te gaan. Ze bestaan dus wel.
Deze man was ontzettend charmant en trouwens ik vond dat hij wat weg had van een Fransman, mede door zijn accent. Het nadeel van deze man vond ik, dat hij niet trouw was (is dat ook frans?). Hij had allerlei andere contacten, afspraakjes, enzo met vrouwen en ik wilde niet één van de velen zijn. Dus voor mij geen match!

Het betekent voor mij afscheid nemen.

Er wordt stop gezegd. Tot hier en niet meer verder.

Dan is het van belang om afscheid te nemen van al de plannen die er (eventueel) waren en die niet meer uitgevoerd zullen worden.

Gehuild heb ik niet.
Wel ben ik een stukje stiller geworden.

Tja het leven gaat door en dat heb ik gemerkt op kantoor. De hele week; storm buiten, storm binnen.
Storm overal.

Maar zoals ik aan het begin schreef:
Ik laat mij opnieuw door het leven uitnodigen…

En morgen hang ik slingers op. Niet omdat ik binnenkort toch ook jarig ben 🎈🍰☕️, maar omdat het leven een feest is dat gevierd mag worden. Hieperdepiephoeraaaaa.

O ja, binnenkort gaat m’n zoon(tje) naar de kapper en kan ik me even terugtrekken in Marokko.

En ik vraag natuurlijk hulp aan de engelen… 🙏🏻

Liefs van mij