Auteur: Purple Stories

Afgelopen zondag, 8 december 2024, was ik op de radio.

Benieuwd? Het is terug te luisteren, bij ‘Goedemorgen Voorne-Putten’.

https://www.linqmedia.nl/programma

Er stopt een gloednieuwe grote witte auto voor de deur.

Ik ben benieuwd waar die moet zijn. 

Even later gaat de bel!

Voor zich houdt hij een schattig gekleurd boeketje in zijn hand en strekt naar mij uit.

Dit is voor jou, zegt hij, wil je met mij trouwen?

—-

Ik knipper nu nóg steeds met m’n ogen. Droom ik?

Het boeketje staat op tafel in een bijpassend vaasje.

Het bewijs.

Wat een cadeau! Wat een bezegeling van onze liefde voor elkaar! 

Ik sla m’n armen om hem heen.

Sprakeloos.

Ik stap in, terwijl hij het portier voor mij open houdt.

Hij rijdt naar een plekje aan zee en parkeert de auto.

Op dit plekje keken wij, jaren geleden, naar kite surfers en gaven elkaar de eerste kus.

Hoe romantisch is hij, dat wij daar nu opnieuw staan.

Ik zie de golven van de zee, deinend, ze komen en ze gaan.

Woorden zijn niet nodig, zijn er zelfs niet. Volmaakte stilte, zo betekenisvol. 

Mijn adorabele man. 

Today, my morning-pages became evening-pages.

Although I awaked early in the morning at 03.30 hours, I had no time to write my morning-pages.

I e-mailed to myself some to do’s for my sales activities in the office.

I took a bath, washed my hair and after applying delicious bodylotion, I dried my hair, to curl it afterwards.

In the meantime I made fresh orange juice, which I do almost every day in the morning. 

Of course I took a while to drink my first coffee, after 1 glass of water, together with 2 toasts. 

Also, I prepared chicken filets for my youngest son, with onions, chili herbs and mais to take to school.

He is very sweet and very kind, nice, clever and more.

I am very proud of him. And I love him very much.

Finally, I left home, to spend approx. 30 minutes in the car to my office.

There are always waiting many tasks for me. Due to the illness of a colleague, I try to manage all kind of things.

What I like the most, is to have contact with our clients and to be of service to them. 

Now I have prepared dinner combined with a glass of wine 🍷 

The advantage of writing my evening-pages is, that I can tell you about my day. 

In the morning it all begins and is always full of surprises.

-> Tell me about your day.

I am going to light my beautiful candles which I bought at Villeroy & Boch and every time I put another color of candles in it. 

It sends the light wherever it is needed.

🙏🏻

Waarop? 

Dit zou wijlen Toon Hermans zich kunnen afvragen. Hij was geniaal en regelmatig bekijk ik zijn video’s.

Natuurlijk bedoel ik, de vakantie is voorbij. 

Wat een fantastische reis was het, startend en eindigend in Porto. 

Ook nog even in Spanje geweest, onder andere in Santiago de Compostela. Een indrukwekkend plein, waar alle pelgrims arriveren na een vaak confronterende persoonlijke reis. 

Daar in een eenvoudige Spaanse tent gegeten, we kunnen wel zeggen, dat we echt een verrassingsmenu voorgeschoteld kregen, want wat bestel je als alles in het Spaans is en de ober geen Engels spreekt? Het was een leuke ervaring. 

Portugal heeft wel echt mijn hart gestolen. Prachtige natuur gezien, al die hoogteverschillen, al die druivenbegroeiingen. Fascinerend om te zien. Steeds op uitkijkpunten gepauzeerd en genoten van de uitzichten. En foto’s gemaakt. Van de omgeving en van elkaar.

Dan weer een stop voor een koffie van tachtig cent (€ 0,80). Vaak met iets lekkers erbij. Het was genieten.

Ook een paar keer op het strand geweest, heerlijk om die warmte op m’n huid te voelen.

Het zelf rijden in een kobaltblauwe Qashqai was een mooie ervaring. Vorig jaar reden we nog mee in een bus, maar zelf rijden is echt heel goed te doen, hebben we ondervonden. 

Nu even verzinnen wanneer en hoe ik de taal eigen ga maken, dat lijkt me helemaal fantastisch en handig, zeker omdat we daar zeker vaker zullen komen. 

Eenmaal thuis roept de plicht. 

Inmiddels zit er een ontzettend drukke week op, met vele avonden vol mooie gesprekken.

Als ik om me heen kijk, zie ik een stilleven van uitgepakte koffers en een grote partij kralen uitgestald op tafel. 

M’n serie pannenkoek plantjes staat er gelukkig nog goed bij, evenals m’n gekregen orchideeën.

En Pim, ook al leeft hij vooral buiten, is blij.

Morgen begint september en compleet met de ontvangen complimenten over m’n zonnige uiterlijk wordt het een mooie maand. 

❤️

Ja, morgen is het zover.

De verjaardag van mijn moeder.

Dan zou ik bij haar langs gaan met bloemen en een kado, om haar te feliciteren. En ik weet zeker, dat zij dan koffie zou schenken in de kopjes van het roze ‘Herend’ porseleinen servies. Met gebak op de mooie schoteltjes.

Ik zou mijn kinderen vragen om ook te komen. Een fijn moment met z’n allen bij elkaar. Dan zou ze voor het eerst mijn jongste zien. Hij is negentien. En mijn twee andere kinderen, die zij voor het laatst zag toen ze 4 en 3 waren.

En mijn lieve schoondochters, schoonzoon en de 2 kleintjes en Bobbie.

Misschien zou ik Loes ook vragen.

Het is lang geleden dat zij elkaar zagen en gesproken hebben.

Natuurlijk komt ook mijn lieve vriend mee met zijn twee kinderen.

En Maja natuurlijk.

Het zou een drukke, gezellige boel worden met veel gelach.

Een stoeltje hier, een krukje daar, voor iedereen is er plek.

We zouden herinneringen ophalen en de dingen van nu delen.

Een nieuwe koffie ronde.

Inmiddels staat het hele huis vol bloemen en wat voelt ze zich gezegend en blij.

Vanuit de hemel kijkt ze mee.

Ik kan nog steeds haar stem horen als ze de telefoon aannam.

‘hallo meid’ klonk het lief.

Altijd een luisterend oor en positief.

Ik vertel haar wat ik meemaak, de ins en outs.

Ze luistert nog altijd en speelt piano.

Voor altijd mijn moeder

🙏🏻❤️

Ik kijk naar de verwijderde items in mijn mailbox. Ik zie een meeting over een samenwerking tussen twee bedrijven en een afspraak voor een diner met z’n allen.

Het is geweest en het staat me bij.

Hoe snel gaat alles voorbij?

In de tussentijd ben ik druk met van alles en nog wat.

Werken in een fulltime baan, vele consulten, mee naar het nieuwe paard van m’n dochter, de reis volgen van m’n oudste in Andorra, een circuit vol motoren in offroad stijl en de reis van m’n jongste in Thailand.

En wat ik daarnaast doe?

Meewerken in de praktijk, al m’n planten verzorgen en m’n boekje vormgeven.

Intussen een lijst gemaakt ‘wat mee te nemen’ op vakantie?

Toch nog even een nieuwe handtas kopen of niet?

De orchidee staat mooi in bloei. Ik heb deze plant een keer verpieterd meegekregen; ze waren ervan overtuigd, dat hij, of is het een zij, dood was.

Natuurlijk niet.

Voor mij is het altijd een uitnodiging om te kijken of er nog iets op te pimpen is. Wat leuk dat hij nu weer aan het stralen is.

Ik schenk een glas heerlijke rode wijn in, gekregen van mijn jongste lieve schat. Ik smeer nog een paar stokbroodjes met Boursin.

Het is vrijdagavond, het weekend staat voor de deur.

Ik heb van alles te doen. Hier opruimen, een kast versjouwen, die ik binnenkort verschillende kleuren wil geven, d.w.z. elk laadje een andere kleur. Misschien berg ik m’n vele kralen daarin op. Eindelijk weer een doek beschilderen. Ik weet nog niet wat, dat laat ik graag aan het moment over.

Wassen. Strijken. De kat behandelen met druppels. Morgen afspraken. Een Franse film kijken. Administratie. Langs de kringloop?

Scapino voor slippers met glitters?

Enfin, nu al te veel om op te noemen.

De meeting en het etentje staan me nog goed bij. Het is relatief kort geleden en toch zijn er al zoveel dingen na gekomen. Allerlei mensen ontmoet.

Waar blijft de tijd?

Wat kan ik doen?

Het antwoord is, alle momenten bewust beleven. De dingen nemen zoals ze komen. En… keuzes maken. Waar word ik blij van?

Dingen die me niet blij maken, zeg ik gedag. Mijn tijd en energie zijn kostbaar en me heel dierbaar.

Hoe is dat voor jou?

In mijn boekje staat:

‘Verstopt verdriet, wil gevonden worden’

Laatst had ik een gesprek met iemand, die de eerste stap tot herstel heeft gezet. Een afspraak gemaakt.

Op een gegeven moment, zei ik

‘Verstopt verdriet wil gevonden worden’.

Het maakt niet uit hoe lang iets al verborgen is, ineens kan er een moment komen, dat je weet: nu is het tijd. Er is iets dat naar het licht wil komen. Ieder mens bepaalt zelf welk stukje dat is. Iets heeft lang genoeg verstopt gezeten en nu is het tijd om voorzichtig in het licht te worden gezet.

Helemaal op eigen tempo, met volledig respect en vertrouwen dat het wordt geweten wat het nodig heeft om gezien te worden, meegenomen te worden, te worden verzorgd en misschien wel een stukje te worden geheeld.

Om op zo’n manier weer een lichtpuntje te kunnen gaan ontdekken 🙏🏻❤️

http://www.claudiavantooren.nl