Ja, morgen is het zover.
De verjaardag van mijn moeder.
Dan zou ik bij haar langs gaan met bloemen en een kado, om haar te feliciteren. En ik weet zeker, dat zij dan koffie zou schenken in de kopjes van het roze ‘Herend’ porseleinen servies. Met gebak op de mooie schoteltjes.
Ik zou mijn kinderen vragen om ook te komen. Een fijn moment met z’n allen bij elkaar. Dan zou ze voor het eerst mijn jongste zien. Hij is negentien. En mijn twee andere kinderen, die zij voor het laatst zag toen ze 4 en 3 waren.
En mijn lieve schoondochters, schoonzoon en de 2 kleintjes en Bobbie.
Misschien zou ik Loes ook vragen.
Het is lang geleden dat zij elkaar zagen en gesproken hebben.
Natuurlijk komt ook mijn lieve vriend mee met zijn twee kinderen.
En Maja natuurlijk.
Het zou een drukke, gezellige boel worden met veel gelach.
Een stoeltje hier, een krukje daar, voor iedereen is er plek.
We zouden herinneringen ophalen en de dingen van nu delen.
Een nieuwe koffie ronde.
Inmiddels staat het hele huis vol bloemen en wat voelt ze zich gezegend en blij.
Vanuit de hemel kijkt ze mee.
Ik kan nog steeds haar stem horen als ze de telefoon aannam.
‘hallo meid’ klonk het lief.
Altijd een luisterend oor en positief.
Ik vertel haar wat ik meemaak, de ins en outs.
Ze luistert nog altijd en speelt piano.
Voor altijd mijn moeder
🙏🏻❤️
Purple Stories 