Geschubt

Wat gebeurt er met een vis op het droge?

In de zomer zal haar huid verbranden en daarna vervelt ze.

Haar mooie gladde huid verandert dan in zichtbare droge schubben.

In ieder geval niet zoals de mooiste vis van de zee…

Een boek over een vis met gekleurde schubben. De vis zwemt rond met haar prachtige schubben en de andere vissen kijken jaloers naar haar.

Later geeft deze vis een gekleurd schubje aan een andere vis en als ze ziet hoe blij en trots de andere vis rondzwemt, doet dat haar zo goed dat ze veel meer schubjes weggeeft. De vis ziet de dankbaarheid van de andere vissen, het maakt de vis blij en eigenlijk nog mooier dan ze al was.

Zo aanschouwt ze een prachtige zee.

Hevig verbrand ligt ze eenzaam op het strand en ze vraagt zich af wat ze te doen heeft.

Spartelen lukt bijna niet meer.

Niemand kijkt naar haar om, althans ze ziet het niet.

Haar huid droogt uit en over haar hele lichaam ontstaan velletjes.

Het oogwit van haar ogen is rood en lijkt ook verbrand.

Ze is zich niet bewust van de visser die gedichten over haar of voor haar schrijft of over haar droomt.

Over haar?

Zijn ogen kijken niet alleen, maar zien ook.

Zij ziet niks (meer).

Ze vervelt op het droge.

Rob de Nijs zingt

‘en zij moet achteraan in het donker blijven staan, zoals het hoort…’

En daar staat ze of ligt op het stille zand.

Een boodschap van het leven

Ontvang je zomaar ineens even

in een fractie van een moment

waar je dan ook bent

een ingeving, een gedachte,

een lach, een groet

Ineens voel je wat het doet

en zie je hoe het moet

De vis kronkelt richting de zee

en zwemt met de andere vissen mee

De vrouw in het donker stapt naar het licht

en doet de duistere deur achter zich dicht.