De wolken, grijs en wollig, vliegen voorbij.
Ik voel lichte spetters terwijl ik snel, nog net voor vijven, naar ICI Paris loop.
In de hoop dat ze zijn favoriete merk hebben, loop ik de winkel in. Links achterin zie ik de chique letters. Ik ga voor een douchegel, want ik weet dat deze ontbreekt in zijn collectie.
Er staat er precies 1.
Die staat daar dus op mij te wachten!
Het doosje wordt met aandacht ingepakt en in klein tasje gezet.
Erbovenop komt een soort dun papier in zwart en de hengsels worden verbonden met goudkleurig lint.
Prachtig.
Dit ga ik binnenkort geven.
Omdat ik hem lief vind.
En omdat hij een fantastische vader is.
Vandaag was gedeeltelijk een werkdag voor mij. Er stonden diverse afspraken/gesprekken gepland betreffende ingrijpende gebeurtenissen in het leven. Vormen van ernstig verlies zonder gebruiksaanwijzing.
Hoe doet een mens dat? Het is de eerste keer dat jouw man, vrouw, vader, moeder of broer overlijdt of ziek wordt.
Hoe ga je in hemelsnaam verder???
Daarover wordt gesproken met liefdevolle aandacht.
Soms zijn situaties van heel kort geleden, maar ook vaak reizen deze verliezen al lang mee met mensen en worden ze zichtbaar bij een andere ingrijpende gebeurtenis. Dan steekt ‘het’ de kop op en wil ‘het’ eindelijk gezien worden.
Een betekenisvolle dag.
Intussen is de zon gaan schijnen en zorgt voor een andere belichting.
Het vele onkruid is hoog en schittert.
Dit vraagt om een heel andere verzorging en organisatie.
Enfin, dit laat ik wachten tot een ander actie moment, het liefst met hulptroepen, het loopt niet weg.
Purple Stories 