Leef!

Ineens ben ik me ervan bewust dat ik in een volkomen andere wereld leef. Het lijkt alsof echt álles anders is. En één van mijn vragen is nu ‘hoe verhoud ik mezelf hiertoe’.

Het antwoord hierop blijf ik u (en mezelf) nog even schuldig. Dit, deze situatie, deze wereld heb ik nog nooit meegemaakt.

Ik kan het dus onmogelijk weten.

Aan anderen vertel ik in een veranderde situatie dat het leven om een andere vorm vraagt. Een soort van ontwaken, sterven en weer geboren worden.

Zoals het was, is en wordt het niet meer. Nu is het de kunst om het leven opnieuw vorm te geven.

Wat wil ik nu ? Dat is best een interessante vraag om te onderzoeken.

En midden in deze toch wel crisis situatie besluiten mijn 3 Mainecoons alleen nog maar buiten te willen bivakkeren. Ze lijken ook een nieuwe vorm te prefereren.

Tot overmaat van ramp heb ik nu ineens andere dieren in huis. Wat wil dit mij zeggen? Waarschijnlijk zijn ze eens uit de vacht van m’n Maincoons gevallen. Eieren komen uit. Raadt u het al?

Dat maakt mijn veranderde wereld nóg veel anders en veel intensiever.

Als ik na m’n werk thuiskom, begroeten ze me. Ze zijn blij dat ik er ben. Ze doen vreugdedansjes; ze springen in het rond.

Dit is geen sprookje. Meestal hoor of lees ik van mijn publiek dat ik een ster ben in sprookjes vertellen.

Ik schenk m’n derde glas Chardonnay in van het huis (even op de fles kijken):

Hamilton Russell Vineyards.

Eigenlijk is het maanden geleden dat ik wijn dronk. Na een prikkelende dag op kantoor doet het me even goed.

Ik zie vele voeten passeren. Soms een enkele, dan weer een groepje.

Het is eenzaam onder de mat. En stoffig.

Ik lig hier al wel een tijdje. Meer dan een jaar om preciezer te zijn. Bijna anderhalf jaar. Ik zie dat het een bekend patroon is. Vroeger, als kind, zag niemand mij. Al ging ik op m’n kop staan. Later dacht ik dat het hoorde om volgzaam te zijn. Dienend. Verzorgend. Achter de schermen. Weer later wachtte ik af en merkte dat ik er niet blij van werd.

Oprechte aandacht kwam niet. Ik moest vechten. Ik verloor omdat ik altijd hoopte en vertrouwde. Tot ik bijna een ons woog.

Na een hele periode van onderzoek en lessen ben ik terug (waarvandaan?).

Iets moois gebeurt, het overkomt je zomaar, lees ik wel eens. Dan denk je: is het echt? Droom ik?

Nu droom ik niet, hoewel na m’n derde glas (aanwezige) wijn?? Welke vorm kies ik voor deze andere wereld waarin ik me bevind? Wat wil ik precies?

In ieder geval onder het tapijt vandaan. Ik heb het vreselijk warm en soms ook vreselijk koud. En er is veel stof.

Ik besef dat ik er zelf iets van mag maken. Of niet natuurlijk. Een ander zal het in ieder geval niet doen.

Onder het stof en de kreukels vandaan, zie ik een mooie vrouw met lange rode haren met veel potentie.

Ik ga me bevrijden omdat ik deze nieuwe andere wereld wil be-tre-den.

Opnieuw mijn wereld (mijn leven) inrichten… Hoe mooi is dat?!

Zo ga ik mijn komende 3 weken vakantie benutten.

Een nieuwe kans…

The hills are alive with the sound of music. With songs they have sung for a thousand years…

The hills fill my heart with the sound of music

My heart wants to sing every song it hears

Luister maar